خسی در میقات

با درود به شما دوستان عزیز و گرامی

قصد داشتم در مورد یکی از مشاهیر بنویسم. اما یکی از دوستان عزیز عکسی را برای من

فرستادند که شهر دبی را در سال 1990 میلادی نشان می داد و در کنار آن همان نمای شهر

در سال 2003 میلادی.

با دیدن این عکس بقدری ناراحت شدم که تصمیم گرفتم در این باره بنویسم.

همانطور که در عکس پیداست دبی در سال 1990 میلادی دارای تعداد بسیار معدودی آسمان

خراش بوده و باقی شهر را بیابان ها تشکیل داده اما در سال 2003می توان شهر سازی

مدرن و آخرین نمونه آسمان خراش ها را در دبی دید.

دبی در این 13 سال پیشرفت های قابل توجهی داشته

در ذهنم آن روزگاران مشهد را به را به یاد آوردم. با اینکه دیدیم دبی پایتخت امارات عربی

متحده در آن دوران چه حال و روزی داشته میتوان حال و روز دیگر شهر های امارات مثل

شارجه و ابوظبی و راس الخیمه آن زمان را حدس زد.

باری در ذهنم ده سال پیش مشهد را به یاد آوردم. شهری که نسبت فضای سبز آن به جمعیت

بسیار مطلوب بود و از نظر شهر سازی در چه جایگاهی بود. یاد زیبا ترین میدان مشهد آن

روزگار به نام میدان ملک آباد افتادم و خیابان کوهسنگی که چه غروب های دلنشینی داشت.

مشهد آن دوران آپارتمان های خاصی نداشت و بیشتر خانه ها ویلایی بود و از حوالی بلوار

خیام ، آپارتمان های مرتفع واقع در نزدیکی میدان فردوسی خود نمایی می کرد. آپارتمان

هایی که 10 طبقه بودند.

امروز مشهد را به یاد آوردم. میدان بسیار زیبای ملک آباد برای قطار شهری تخریب شد و

امروزه به یکی نا زیبا ترین میدان های مشهد تبدیل شده.

در شهر پروژه های بسیاری صورت گرفته و نسبت به آن دوران پیشرفت زیادی داشته. اما

شهر سازی امروز دبی کجا و ما کجا.

متعجبم از شیخ نشین ها . آن ها که تفریحات شان گذراندن تعطیلاتشان در شهر های ایران

بود امروز بادی به قبقبه انداخته اند و دارای یکی از مدرن ترین شهر ها هستند.

نمی دانم دلیل این همه پیشرفت چیست. شاید بتوان بر سرمایه داران ایرانی خرده گرفت که

در آنجا سرمایه گذاری کردند و وطن خود را فراموش کردند و با همان سرمایه ها دیگر

سرمایه ها را جلب کردند و دبی آن روزگار به دبی امروز تبدیل شد.

دبی ای که امروز بیشتر خانواده ها برای بازدید از آن هزینه صرف می کنند که دبی را ببینند

و اماراتی ها از راه توریست 3/1 نیاز های اقتصادی خود را تامین می کنند و بی دلیل

نیست که امروز بازار دبی تبدیل به بازار های اصلی منطقه شده.

با همه این تفاسیر که بیشتر سرمایه گذاران دبی ایرانی هستند. اما امارات برای ما ایرانی ها

جنگ روانی درست می کند و با قضیه خلیج فارس نشان داد که با نمک خوردن به راحتی

نمکدان می شکنند.

آنقدر از این مورد ناراحت هستم که ترجیح می دهم همین جا مطلبم را به پایان برسانم. اما

معلوم نیست که در سال های پیش رو عرب ها با این رویه ای که در پیش گرفته اند چه

جنگ روانی ای برای ما ایرانی ها ایجاد خواهند کرد.

و فراموش نکنیم که علاج واقعه را قبل از وقوع باید کرد و با هوشیاری اجازه ندهیم که

عرب ها حتی اجازه حتک حرمت به ما را درسرشان بپرورانند.

برای دیدن عکس اینجا را کلیک کنید

روز و روزگار همواره خوش

پی نوشت: چندین سال پیش پروژه قطار شهری مشهد آغاز شد و امروز واگن های آن آماده

نیست. و در گقتگویی که دو هفته پیش شبکه اول سیما با حضور شهردار مشهد برگزار شد

افتتاح قطار شهری مشهد شاید به سال های دیگری موکول شود و طولانی شدن این پروژه

امروز به یکی از تنز های رایج مردم کوچه و بازار شده. سرعت پیشرفت ما کجا و دیگر

کشور ها کجا

پی نوشت1: با این عکس می توان پیشینه تاریخی و تمدن امارات را حدس زد که چطور

اینگونه امروز حتک حرمت می کنند.

پی نوشت 2: پهنای عکس زیاد بود و اگر آن را در این صفحه می گذاشتم قالب وبلاگ را به

هم می ریخت به همین دلیل پیوند ( لینک ) آن را می گذارم